In de jaren ’40 konden de theaters in Sydney de vraag niet meer bijhouden. In 1956 werd er een ontwerpwedstrijd uitgeschreven, waarvoor meer dan 200 inzendingen binnenkwamen. Het winnende ontwerp van de Deense architect Jørn Utzon viel op door zijn gedurfde, zeilachtige vormgeving.

De bouw begon in 1959 en zou vier jaar duren. Het duurde juist 14 jaar en er waren meer dan 10.000 arbeiders nodig om dit technische wonder te voltooien.

Het Operahuis werd in 1973 officieel geopend door koningin Elizabeth II. De eerste uitvoering was van Paul Robeson, die – zoals bekend – tijdens de bouw voor de arbeiders zong en zijn kunst aan hun inzet opdroeg.

Het gebouw is in vier fasen opgeleverd: het podium, de dakconstructies, het interieur en de laatste afwerking. De hoog opstaande zeilen zijn bedekt met meer dan een miljoen glanzende, ivoorkleurige tegels, terwijl enorme glazen wanden het interieur overspoelen met natuurlijk licht.

Door de spanningen tussen Utzon en de regering van New South Wales moest hij halverwege het project aftreden. De architecten Peter Hall, David Littlemore en Lionel Todd kwamen in beeld en pasten belangrijke aspecten aan, zoals de akoestiek, de gangen en de voorzieningen.

Hoewel hij nooit meer terugkwam om het voltooide gebouw te zien, werd Utzon later weer aangenomen als ontwerpadviseur. De Utzon Room, een speciale voorstellingsruimte, staat vandaag de dag als eerbetoon aan zijn visie.

De kosten, die aanvankelijk op 7 miljoen dollar waren geraamd, liepen uiteindelijk op tot 102 miljoen dollar. Tegenwoordig wordt het niet meer gezien als een overschrijding, maar als de prijs die je betaalt om een van ’s werelds meest iconische bezienswaardigheden te creëren.